187- از دعا کردن ملول و خسته مشو زیرا دعا نزد خدا منزلتی دارد، و بر تو باد بر صبر و شکیبایی و طلب کردن مال حلال، و صله‏ی رحم و پیوستن با خویشاوندان و بپرهیز و دوری کن از اینکه در مقام کشف کار مردم برآئی و در کار دیکران کنجکاوی کنی سپس همانا ما اهل بیت صله‏ی رحم بجای می‏آوریم با خویشاوندان که با ما قطع مراوده کرده و محبت می‏کنیم با کسی که به ما بدی کرده‏اند پس به خدا قسم در آن کار فرجام نیک و حسن عاقبت را می‏بینیم . 

188- کسی که کار نیک و عمل خیری را انجام داده به طور خفاء که کسی از آن باخبر نشده برابری می‏کند با هفتاد حسنه (برای آنکه ریا در آن حاصل نشده و خالص برای خدا انجام شده). و آنکه گناهی مرتکب شده آن را به دیگران اعلام کند و شیوع پیدا کند این چنین کسی مخذول و سرشکسته و خوار و رسوا خواهد شد. و آن کسی که گناهی را که از دیگران پوشیده بدارد آمرزیده خواهد شد. 

189- مثل استغفار چون برگ درختی است که در حال حرکت باشد و بریزد و کسی که از گناه استغفار کند به زبان و در عمل مرتکب آن گناه باشد مانند کسی است که پروردگار خود را استهزاء کرده است. 

190- عجب از کسی است که نومید می‏شود و حال آنکه با او محو کننده هست ، گفتند محو کننده چیست؟ فرمود استغفار. 

191- حضرت رضا از قول امیرالمؤمنین می‏فرماید: معطر کنید خود را بوسیله استغفار و طلب آمرزش کنید از خدا تا بوی گناهان شما را مفتضح و رسوا نکند. 

192- هفت چیز بدون هفت چیز از قبیل مسخره و استهزاء است ، هر کس به زبان استغفار کند لیکن دلش پشیمان نباشد خودش را مسخره کرده است و هر کس از خدا درخواست توفیق کند لیکن جدیت و کوشش نکند خود را مسخره کرده و هر کس از خدا تقاضای بهشت کند و بر سختی‏ها صبر ننماید خود را مسخره کرده و هر کس یاد مرگ کند و خودش را آماده ننماید خود را مسخره کرده و هر کس ذکر خدا بگوید لیکن مشتاق لقای خدا نباشد خود را مسخره کرده. 

193- مؤمن نمی‏باشد مگر آنکه در وی سه خصلت باشد. 

1- آنکه سر نگهدار باشد. 

2- با مردم مدارا کند. 

3- هنگام گرفتاری و سختی‏ها صابر و شکیبا باشد. 

194- خدای عزوجل امر فرمود به سه چیز مقرون به سه چیز دیگر امر فرمود به نماز و زکوة پس هر کس نماز بخواند و زکوة ندهد نمازش قبول نیست و امر فرمود به سپاسگزاری از خودش و پدر و مادر. 

پس هر کس سپاس حق پدر و مادر را نگه ندارد سپاس حق خدا را نیز بجای نیاورده و امر فرمود به تقوی و پرهیزگاری و ترس خدا و صله‏ی رحم بجای آوردن پس هر کس صله‏ی رحم نکند ترس خدای را بر دل ندارد. 

195- رجاء بن ابی الضحاک گفت: حضرت رضا (ع) چون صبح می‏شد ، نماز صبح را می‏خواند و پس از سلام نماز در جای نماز خود می‏نشست و تسبیح و تمجید ، و تکبیر می‏گفت و صلوات بر پیغمبر می‏فرستاد تا آفتاب طلوع کند. 

196- سجده کردن بعد از نماز واجب سپاسگزاری خدای عزوجل است در برابر توفیقی که نصیب بنده شد از انجام دادن نماز واجب و کمترین چیزی که کفایت می‏کند در سجده‏ی شکر این است که سه دفعه گفته شود (شکرالله) 

197- شایسته و سزاوار است برای مرد چون صبح کند پس از تعقیب پنجاه آیه از قرآن بخواند. 

198- چون وقت نماز شد فوری نماز بگذار زیرا تو نمی‏دانی بعد چه پیش می‏آید. 

199- نماز در اول وقت افضل است. 

200- از گوشت حیوانات وحشی ، و گاو، زیاد خوردن ، باعث ناراحتی عقل ، سرگردانی فهم ، کوتاهی ذهن و زیادی فراموشی می‏شود. 

201- هر قدر بدن سالم و نیرومند باشد، عقل و روح نیز سالم خواهد بود، چنانکه گفته‏اند : عقل سالم در بدن سالم است. 

202- هر کس هنگامی که از خانه‏اش بیرون می‏رود ده بار سوره‏ی قل هو الله احد بخواند پیوسته در حفظ خداوند و نگهداری او است تا بخانه‏اش برگردد. 

203- حضرت رضا (ع) از پدرانش گفت رسول خدا (ص) فرمود راستی خداوند هر گناهی را می‏آمرزد مگر گناه کسی را که آئینی بنیان گذارد، یا مزد کارگری را غصب نموده نپردازد و یا مردی آزاد را بفروشد و یا مهریه‏ی زن را انکار کند. 

204- همانا که خداوند تبارک و تعالی مؤمن را از نور خویش آفریده و آنان را (در نگارخانه) رحمت خود رنگ‏آمیزی فرموده ، و از آنان به ولایت ما (اهل بیت) پیمان گرفته است . پس مؤمن برادر مؤمن است بخاطر (یکی بودن) پدر و مادرشان، چه پدرش نور و مادرش رحمت است لذا از حقیقت بینی و زیرکی و فراست مؤمن بپرهیزد ، چه او با نوری ربانی که از آن آفریده شده است می‏نگرد. 

205- ایمان یک درجه بالاتر از اسلام است و تقوی یک درجه بالاتر از ایمان و یقین یک درجه بالاتر از تقوی و میان بندگان چیزی کمتر از یقین تقسیم نشده. 

206- امام رضا (ع) فرمود: در یکی از جنگلها جماعتی را نزد رسول خدا (ص) بردند فرمود: این مردم چه کسانند؟ گفتند : یا رسول ا... مؤمنین‏اند. 

فرمود: ایمان شما در چه پایه است؟ گفتند بردباری هنگام بلا و سپاسگزاری زمان نعمت و رضای بقضاء خدا. رسول خدا (ص) فرمود: اینها صفات خویشتن داران دانشمندانی است که از کثرت دانش به پیغمبران نزدیک شده‏اند، اگر چنانکه گفتید هستید، پس ساختمانی را که در آن سکونت نمی‏کنید نسازید و چیزی را که نمی‏خورید گرد نیاورید ، و از خدائی که به سویش بازگشت می‏کنید پروا نمائید. 

207- حضرت رضا (ع) فرمود: مثل استغفار (و ریختن گناهان به سبب آن) چون برگی است بر درختی که (در فصل پائیز آن درخت) بجنبد و آن برگ بریزد و کسی که از گناهی استغفار کند و باز آن را انجام دهد مانند کسی است که پروردگار خود را مسخره کند. 

208- دعای بنده در پنهانی ، یک دعایش برابر با هفتاد دعای آشکار است. 

209- حضرت رضا (ع) فرمود: علی بن الحسین (ع) فرمود: همانا دعا و بلا تا روز قیامت با هم رفاقت کنند، و همانا دعاء برگرداند بلاء را که به سختی ابرام شده است . 

210- دعا بلائی را که نازل شده و آنچه نازل نشده دفع کند. 

211- حضرت رضا (ع) همیشه با اصحاب خود می‏فرمود: بر شما باد با اسلحه‏ی پیمبران به او عرض شد: اسلحه‏ی پیمبران چیست ؟ فرمود: دعا است. 

212- عباس غلام حضرت رضا (ع) گوید: شنیدم آن حضرت (ع) می‏فرمود: پنهان کننده‏ی کار نیک (کردارش ) برابر هفتاد حسنه است و آشکارا کننده‏ی کار بر مخذول است و پنهان کننده‏ی کار بد آمرزیده است . 

213- مخذول : بی‏بهره، سرافکنده، کسی که از یاری کردن به او خودداری کنند. 

214- حضرت رضا (ع) فرمود: هر چند بندگان گناهان تازه‏ای را که سابقه نداشته ایجاد کنند خدا برای آنها بلاهائی را که سابقه نداشته ایجاد کند. 

215- فرمود نظر کردن به ذریه ما عبادت است، راوی می‏گوید: گفتم نظر کردن به امامان از نسل شما یا نظر کردن به ذریه پیغمبر (ص)؟ 

216- فرمود: بلکه نگاه کردن به تمام ذریه‏ی پیغمبر اکرم (ص) عبادت است تا زمانی که از روش پیغمبر منحرف نشوند و پس از ثوابی که کرده‏اند مرتکب گناهی نشده باشند. 

217- وشا گفت از حضرت رضا (ع) سئوال کردم از آیه‏ی شریفه و علامات فرمود علامات مائیم و نجم (ستاره) رسول خدا است. 

218- فرمود خانه‏ای که در آن محمد نام باشد صبح و شام اهل آن خانه به خیر و خوبی خواهد گذشت. 

219- از حضرت رضا (ع) سئوال کردند از محل قبر حضرت فاطمه علیهاالسلام فرمود: در خانه‏ی خودش دفن شد پس وقتی بنی‏امیه مسجد را بزرگ کردند و بر مسجد افزودند در مسجد قرار گرفت .  

220- حضرت رضا (ع) در نامه‏ی خود به مأمون نوشت . 

دوست داشتن اولیا خدای عزوجل واجب است و همچنین دشمن داشتن دشمنان ایشان و تبری جستن از ایشان و از پیشوایانشان.