حدیث 22

قال أبو الحسن علیه‏السلام: «ان ابنی علیا أکبر ولدی و أبرهم عندی و أحبهم

الی و هو ینظر معی فی الجفر؛ و لم ینظر فیه الا نبی أو وصی نبی.» [الکافی، 312-311/1.]

 امام موسی کاظم علیه‏السلام فرمود: «همانا علی پسر بزرگم نزد من از همه فرزندانم نیکوکارتر و محبوبتر است. او با من در جفر می نگرد و حال آنکه در جفر جز پیامبر یا وصی پیامبر نمی‏تواند بدان بنگرد.»

حدیث 23

قال جعفر بن محمد الصادق علیه‏السلام: «یخرج ولد من ابنی موسی اسمه اسم

أمیرالمؤمنین علیه الصلاة و السلام الی أرض طوس، و هم بخراسان، یقتل فیها بالسم، فیدفن فیها غریبا، من زاره عارفا بحقه أعطاه الله تعالی أجر من أنفق من قبل الفتح و قاتل.» [بحارالانوار، 286/49.  ]

  امام جعفر صادق علیه‏السلام فرمود:»فرزندی از پسرم موسی که همنام امیرالمؤمنین علیه الصلاة و السلام است، به جانب سرزمین طوس در خراسان می‏رود و در آن جا با زهر کشته شده و غریبانه دفن می‏شود، کسی که او را با شناخت حق وی (به اینکه آن حضرت اما واجب الاطاعة است) زیارت کند، خدای تعالی پاداش کسی را که قبل از پیروزی، انفاق نموده و جنگیده است به وی عطا می‏نماید.»

 حدیث 24

قال زیاد القندی: دخلت علی أبی ابراهیم علیه‏السلام و عنده ابنه أبوالحسن علیه‏السلام فقال: «یا زیاد هذا ابنی کتابه کتابی و کلامه کلامی و رسوله رسولی، و ما قال فالقول قوله.» [اعلام الوری / 316. ] .

زاید قندی گوید: خدمت امام کاظم علیه‏السلام رسیدم، در حالی که پسرش ابوالحسن (امام رضا) علیه‏السلام نزد ایشان بود. سپس فرمود: «ای زیاد، این پسرم نوشته‏اش نوشته‏ی من، سخنش سخن من، فرستاده‏اش فرستاده‏ی من است و هر چه گوید، سخن، سخن اوست.»

حدیث 25

عن الرضا علیه‏السلام أنه قال له رجل من أهل خراسان: یا ابن رسول الله رأیت رسول الله صلی الله علیه و آله فی المنام کأنه یقول لی: کیف أنتم اذا دفن فی أرضکم بعضی فاستخفظتم و دیعتی و غیب فی ثراکم نجمی؟ فقال له الرضا علیه‏السلام: «أنا المدفون فی أرضکم،و أنا بضعة من نبیکم، و أنا الودیعة و النجم، ألا فمن زارنی و هو یعرف ما أوجب الله تبارک و تعالی من حقی و طاعتی، فأنا و آبائی شفعاؤه یوم القیامة، و من کنا شفعاءه یوم القیامة نجا و لو کان علیه مثل وزر الثقلین الجن و الأنس.» [بحارالانوار، 32 / 102 ] .

مردی خراسانی به امام رضا علیه‏السلام عرض نمود: ای فرزند رسول خدا، پیامبر خدا صلی الله علیه و آله را در خواب دیدم که به من فرمود: «چگونه است حال شما آن هنگام که فردی از (خاندان) من در سرزمین شما دفن گردد و شما به حفظ این امانت من اهتمام نمایید و ستاره‏ی من در خاک شما پنهان گردد؟» امام رضا علیه‏السلام فرمود: «من هستم که در سرزمین شما دفن می‏گردم؛ من پاره‏ی تن پیامبر شما هستم؛ و منم آن امانت و ستاره، آگاه باشید کسی که مرا زیارت کند، در حالی که بداند که خدای تبارک و تعالی (ادای) حق و پیروی مرا واجب ساخته است، من و پدرانم روز قیامت شفیعان او خواهیم بود، و کسی که ما روز قیامت شفیع او باشیم (از آتش دوزخ) رهایی می‏یابد، هر چند بار گناهان جن و انس بر او باشد.»

حدیث 26

قال أبوالحسن موسی علیه‏السلام فی حدیث: «من زار قبر ولدی علی و بات عنده لیلة کان کمن زار الله فی عرشه. قیل: کمن زار الله فی عرشه؟ فقال: نعم. اذا کان یوم القیامة کان علی عرش الرحمن أربعة من الأولین، و أربعة من الآخرین، فاما الأربعة الذین هم من الأولین: فنوح، و ابراهیم، و موسی، و عیسی علیهم‏السلام و أما الأربعة من الآخرین: محمد و علی و الحسن و الحسین علیهم‏السلام، ثم یمد الطعام فیقعد و معنا زوار قبور الأئمة، ألا أن أعلاهم درجة و أقربهم حبوة زوار قبر ولدی علیه‏السلام» [وسائل الشیعة / 443 / 10 ] .

امام موسی کاظم علیه‏السلام در ضمن حدیثی فرمود: «کسی که قبر فرزندم علی علیه‏السلام را زیارت کند و شبی را نزد او به سر برد، مانند کسی است که خداوند را در عرش زیارت کرده است.» راوی (از روی تعجب) گفت: مانند کسی که خدا را در عرش زیارت کرده است؟ حضرت فرمود: «آری، چون روز قیامت شود، چهار نفر از پیشینیان و چهار نفر از پسینیان بر عرش خدای رحمان قرار می‏گیرند. چهار نفر پیشینیان نوح و ابراهیم و موسی وعیسی علیهم‏السلام هستند و چهار نفر پسینیان محمد و علی وحسن و حسین علیهم‏السلام؛ بعد از آن خوان طعام گسترده می‏شود و زائران قبور ائمه علیهم‏السلام به (گرد) آن می‏نشینند؛ بدانید که (در میان زائران قبور ائمه علیهم‏السلام) مقام زائران قبر فرزندم از همه بلندتر و پر ارج‏تر است.»

حدیث 27

عن أبی‏اصلت الهروی قال: کنت عند الرضا علیه‏السلام فدخل علیه قوم من أهل قم فسلموا علیه فرد و قربهم، ثم قال لهم: «مرحبا بکم و أهلا، فأنتم شیعتنا حقا، یأتی علیکم زمان تزورون فیه تربتی بطوس، ألا فمن زارنی و هو علی غسل خرج من ذنوبه کیوم ولدته أمه.» [وسائل الشیعة، 446 / 10. ] .

اباصلت هروی گوید: خدمت امام رضا علیه‏السلام بودم که گروهی از مردم قم وارد شدند و سلام نمودند. حضرت پاسخ آنها را فرمود و ایشان را نزدیک خویش جای داد. سپس فرمود: «آفرین بر شما! شما شیعیان راستین ما هستید، زمانی بر شما فرامی‏رسد که خاک (قبر) مرا در طوس می‏کنید، آگاه باشید کسی که مرا در حالی که غسل نموده باشد زیارت کند، از گناهانش پاک می‏شود، مانند روزی که از مادر زاییده شده است.»

حدیث 28

عن عبدالعظیم بن عبدالله الحسنی قال: «قلت: لأبی جعفر علیه‏السلام: قد تحیرت بین زیارة قبر أبی‏عبدالله علیه‏السلام و بین زیارة قبر أبیک علیه‏السلام بطوس، فما تری؟ فقال لی: مکانک، ثم دخل و خرج و دموعه تسیل علی خدیه، فقال: زوار أبی‏عبدالله علیه‏السلام کثیرون، و زوار قبر أبی علیه‏السلام بطوس قلیلون.» [وسائل الشیعة، 442 / 10. ] .

عبدالعظیم حسنی گوید: به ابوجعفر (امام جواد علیه‏السلام) گفتم: من در تردیدم که به زیارت قبر اباعبدالله الحسین علیه‏السلام مشرف شوم یا به زیارت قبر پدرتان در طوس، نظر شما چیست؟ فرمود: در جای خود باش» سپس (حضرت) وارد (خانه) شد و پس (از اندکی) بیرون آمد در حالی

پس (از اندکی) بیرون آمد در حالی که اشک از گونه‏هایش جاری بود، فرمود: زائران اباعبدالله علیه‏السلام بسیارند و زائران قبر پدرم در طوس اندک.» .

 حدیث 29

عن عبدالعظیم بن عبدالله الحسنی قال: سمعت محمد بن علی الرضا علیه‏السلام یقول: «ما زار أبی علیه‏السلام احد فأصابه أذی من مطر أو برد أو حر الا حرم الله جسده علی النار.» [وسائل الشیعة، 439 / 10. ] .

(حضرت) عبدالعظیم حسنی از امام محمد تقی علیه‏السلام نقل می‏کند که فرمود: «کسی که به زیارت پدرم نائل شود، و (در راه زیارت) به او آزاری مانند باران یا سرمایی یا گرمایی برسد، جز این نیست که خداوند پیکرش را بر آتش (دوزخ) حرام می‏نماید.»

 حدیث 30

عن عبدالعظیم الحسنی قال: سمعت علی بن محمد العسکری علیه‏السلام یقول: «أهل قم و أهل آبة مغفور لهم لزیارتهم لجدی علی بن موسی الرضا علیهماالسلام بطوس، ألا و من زاره فأصابه فی طریقه قطرة من السماء حرم الله جسده علی النار.» [عیون اخبار الرضا علیه‏السلام، 260 / 2.] .

(حضرت) عبدالعظیم حسنی گوید: از امام علی النقی علیه‏السلام شنیدم که فرمود: «مردم قم و آبه  .

به جهت زیارت جدم علی بن موسی الرضا علیهماالسلام در طوس گناهانشان آمرزیده شده. آگاه باشید کسی که آن حضرت را زیارت کند و در راه (زیارت) او قطره‏ای (باران) از آسمان بر او فروبارد، خداوند پیکرش را بر آتش (دوزخ) حرام می‏کند.»

حدیث 31

عن عبدالله بن الصلت عن رجل من أهل بلخ قال: «کنت مع الرضا علیه‏السلام فی سفره الی خراسان فدعا یوما بمائدة له فجمع علیها موالیه من السودان و غیرهم فقلت: جعلت فداک لو عزلت لهؤلاء مائدة فقال: مه، ان الرب تبارک و تعالی واحد و الأم واحد و الأب واحد و الجزاء بالأعمال.» [بحارالانوار، 101 / 49.  ] .

عبدالله بن الصلت از مردی از اهل بلخ نقل می‏کند که گفت: «در طول مسیر مسافرت امام رضا علیه‏السلام به خراسان، من در خدمت ایشان بودم، روزی غذا طلبید و (پس از گستراندن سفره) غلامان سیاه خود دیگران را بر سر آن گرد آورد. گفتم: فدایت شود، بهتر بود که (سفره) غذای آنان را جدا می‏نمودید. فرمود: ساکت باش، پروردگار تبارک و تعالی یکی است، مادر یکی است، پدر یکی است و پاداش به کردار است.»

حدیث 32

عن علی بن أسباط قال سألت أباجعفر علیه‏السلام: ما لمن زار أباک بخراسان؟ قال: «الجنة و الله، الجنة و الله.» [وسائل الشیعة، 437 / 10. ] .

علی بن اسباط گوید: از ابوجعفر (امام جواد) علیه‏السلام پرسیدم: کسی که پدرتان را در خراسان زیارت کند، چه (پاداشی) خواهد داشت؟ فرمود: به خدا قسم بهشت، به خدا قسم بهشت.»

حدیث 33

قال رسول الله صلی الله علیه و آله: «ستدفن بضعة منی بأرض خراسان لا یزورها مؤمن الا أوجب الله له الجنة و حرم جسده علی النار.» [الوافی، 1551 / 14] .

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «به زودی پاره‏ی تن من در سرزمین خراسان دفن می‏شود که هیچ مؤمنی او را زیارت نمی‏کند، مگر این که خداوند بهشت را بر او واجب ساخته و پیکرش را بر (آتش) دوزخ حرام می‏سازد.»

 حدیث 34

قال الامام الجواد علیه‏السلام: «ضمنت لمن زار قبر أبی الرضا علیه‏السلام بطوس عارفا بحقه الجنة علی الله تعالی.» [وسائل الشیعة، 437 / 10 ] .

امام جواد علیه‏السلام فرمود: «کسی که قبر پدرم رضا علیه‏السلام را در طوس با شناخت حق او (به اینکه حضرتش امام واجب الاطاعة است) زیارت کند، من نزد خدای تعالی بهشت را برای او ضمانت می‏کنم.»

 حدیث 35

قال الرضا علیه‏السلام: «ما زارنی أحد من أولیائی عارفا بحقی الا شفعت فیه یوم القیامة.»[وسائل الشیعة، 434 / 10 ] .

امام رضا علیه‏السلام فرمود: «هیچ یک از دوستانم مرا با آگاهی به حقم (که امام واجب الاطاعه هستم) زیارت نمی‏کند مگر این که روز قیامت او را شفاعت خواهم کرد.»

حدیث 36

قال الرضا علیه‏السلام: «من شد رحله الی زیارتی أستجیب دعاؤه و غفرت له ذوبه، فمن زارنی فی تلک البقعة کان کمن زار رسول الله صلی الله علیه و آله، و کتب الله له ثواب ألف حجة مبرورة و ألف عمرة مقبولة، و کنت أنا و آبائی شفعاءه یوم القیامة، و هذه البقعة روضة من ریاض الجنة، و مختلف الملائکة، لا یزال فوج ینزل من السماء و فوج یصعد، الی أن ینفخ فی الصور.»[بحارالانوار، 44/ 102 ] .

امام رضا علیه‏السلام فرمود: «کسی که بار سفر به سوی من بربندد دعایش مستجاب و گناهانش آمرزیده می‏شود، پس کسی که مرا در آن مکان زیارت کند، مانند کسی است که

رسول خدا صلی الله علیه و آله را زیارت کرده باشد، خداوند برای او پاداش هزار حج و عمره‏ی پذیرفته شده می‏نویسد و من و پدرانم شفیعان او روز قیامت خواهیم بود؛ این بقعه بوستانی از بوستانهای بهشت و محل رفت و آمد فرشتگان است؛ آن گونه که گروهی از آسمان فرو می‏آیند و گروهی بالا می‏روند، تا این که در صور دمیده شود.»

 حدیث 37

قال الامام موسی بن جعفر علیهماالسلام فی حدیث: «و لقد رأیت رسول الله صلی الله علیه و آله فی المنام و أمیرالمؤمنین علیه‏السلام معه... ثم وصفه لی رسول الله صلی الله علیه و آله فقال: علی ابنک الذی ینظر بنور الله و یسمع بتفهیمه و ینطق بحکمته، یصیب و لا یخطی‏ء و یعلم و لا یجهل، قد ملی‏ء حلما و علما...» [بحارالانوار، 11 - 12/ 49. ] .

امام موسی بن جعفر علیهماالسلام ضمن حدیثی فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله و امیرالمؤمنین علیه‏السلام را به همراه آن حضرت در خواب دیدم... سپس رسول خدا صلی الله علیه و آله وی (امام رضا علیه‏السلام) را برای من توصیف نمود و فرمود: «علی پسر توست که نور خدا می‏بیند و به تفهیم الهی می‏شنود و بر

پایه‏ی حکمت او سخن می‏گوید، او راه راست می‏پوید و به خطا نمی‏رود، دانشمندی است که (علمش) به جهل نمی‏گراید و لبریز از بردباری و دانش گردیده است.»

حدیث 38

قال رسول الله صلی الله علیه و آله فی حدیث فی فضائل الأئمة المعصومین علیهم‏السلام: «من أحب أن یلقی الله ضاحکا مستبشرا فلیتول علی بن موسی الرضا علیه‏السلام... فهؤلاء مصابیح الدجی و أئمة الهدی و أعلام التقی، من أحبهم و تولاهم کنت ضامنا له علی الله تعالی بالجنة.»[بحارالانوار، 296 / 36.] .

رسول خدا صلی الله علیه و آله در ضمن حدیثی در بیان فضائل یکایک ائمه معصومین علیهم‏السلام فرمود: «کسی که دوست بدارد خندان، خداوند را ملاقات کند، باید محبت و ولایت علی بن موسی الرضا علیهماالسلام را داشته باشد... اینان (ائمه اطهار علیهم‏السلام) چراغهای تاریکی و امامام هدایتگر و نشانه‏های تقوا هستند، کسی که ایشان را دوست بدارد و بهره‏مند از ولایت آنان گردد، من نزد خدای تعالی بهشت را برای او ضمانت می‏کنم.»